Περιπλάνηση στο Δουβλίνο: Κορυφαία αξιοθέατα και εμπειρίες στην καρδιά της Ιρλανδίας

Ένα ταξίδι στο Δουβλίνο,την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας, κατείχε καιρό μια υψηλή θέση στην λίστα με τους επιθυμητούς προορισμούς μου.

Πρόκειται για μία πόλη γεμάτη ζωντάνια με αστείρευτο κέφι, αμέτρητα μουσικά happenings, ατμοσφαιρικές παμπ και άφθονη μπύρα Guiness.Μία πόλη με πλούσια ιστορία και έντονο πολιτιστικό χαρακτήρα.Πήρε τ όνομά του απο το Dubh Linn που στην ιρλανδική γλώσσα σημαίνει Μαύρη Λίμνη.

Να σου πω ότι μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό, γύρω στο 5% μιλάει και κατανοεί την επίσημη ιρλανδική γλώσσα, παρόλο που είναι υποχρεωτικό μάθημα στην σχολική εκπαίδευση. Ωστόσο η πλεοψηφία των Ιρλανδών μιλάει αγγλικά. Σε μία προσπάθεια ανάδειξης της ιρλανδικής γλώσσας θα δεις ότι σε ταμπέλες, πινακίδες και ανακοινώσεις προηγείται η επίσημη γλώσσα της χώρας.

Ψάχνοντας κατά καιρούς για φθηνά αεροπορικά εισιτήρια,δεν μπόρεσα να προσπεράσω την προσφορά της ιρλανδικής low budget εταιρείας. Ένα ταξίδι μόνο για μένα.Λίγες μέρες με τον εαυτό μου, ένα καλό βιβλίο και την κάμερα του κινητού μου έτοιμη ν απαθανατίσει, μνημεία και στιγμές.

Μετά από ένα ταξίδι 4.30 ωρών από το αεροδρόμιο της Αθήνας,προσγειώθηκα μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα στο Terminal 1 του αεροδρομίου του Δουβλίνου. Είχα αποφασίσει να περάσω την νύχτα μου στον χώρο του αεροδρομίου μια και δεν είχα βρεί κατάλυμα να κάνει check in τόσο αργά .

Μόλις ξημέρωσε επέλεξα τον οικονομικότερο τρόπο μετάβασης για το κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα το αστικο λεωφορείο των δημόσιων συγκοινωνιών. Την διαδρομή από και προς το αεροδρόμιο πραγματοποιούν το 24ωρο λεωφορείο Νο 41 και το Νο 16 που εκτελεί δρομολόγια από τις 6.00π.μ ως τις 11.00 μ.μ. .Να υπολογίζεις το εισιτήριο γύρω στα 2 ευρώ.

Εναλλακτικά μπορείς να χρησιμοποιήσεις λεωφορεία ιδιωτικών εταιρειών.Με εισιτήρια που κυμαίνονται από 8-12 ευρώ περίπου, θα σε μεταφέρουν στο κέντρο της πόλης πιο γρήγορα και πιο άνετα.

Υπάρχει βέβαια πάντα και η ακριβότερη επιλογή του ταξί ή της ενοικίασης αυτοκινήτου. Όλα εξαρτώνται από το budget σου και το τί σε κάνει να νιώθεις καλύτερα και πιο βολικά.

Νόμισμα

Το νόμισμα της χώρας είναι το Ευρώ. Εξαιρείται η περιοχή της Βόρειας Ιρλανδίας που ανήκει στην Μεγάλη Βρετανία. Εκεί με βάση τα δεδομένα του Ηνωμένου Βασιλείου δεν ισχύει ούτε το ευρωπαικό νόμισμα ούτε οι υπηρεσίες περιαγωγής κινητής τηλεφωνίας, που ισχύουν στην υπόλοιπη χώρα- μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης.

Διαμονή

Για την διαμονή μου επέλεξα ενα Hostel, το οποίο στεγάζεται σε πρώην μοναστήρι. Θα το καταλάβεις εύκολα από την αρχιτεκτονική του κτιρίου, τα όμορφα βιτρώ και το άγαλμα του Χριστού στον μικρό κήπο.

Κατά τ άλλα επρόκειτο για ένα άνετο, ευρύχωρο και πολύ καθαρό Hostel με κουκέτες που διασφαλίζουν την ιδιωτικότητα σου. Η διαμονή μου σε Hostel εξυπηρετεί τον χαμηλό προϋπολογισμό μου και μου δίνει την δυνατότητα να γνωρίσω ανθρώπους από διάφορες γωνιές του κόσμου.

Από τις πρώτες στιγμές της περιπλάνησης μου γοητεύτηκα από την ιρλανδική πρωτεύουσα.Πολλές εικόνες μου έφερναν στο μυαλό το Λονδίνο. Παρόλα αυτά το Δουβλίνο έχει τον δικό του ιδιαίτερο και γοητευτικό χαρακτήρα.

Κάνοντας την βόλτα σου στα γραφικά δρομάκια της πόλης θα ακούσεις πολλές φορές τους ήχους της ιρλανδικής μουσικής να ξεχύνεται από τις τοπικές κατάμεστες παμπ ή από μουσικούς του δρόμου.

Όλα αυτά θα σε προϊδεάσουν για το πηγαίο κέφι των Ιρλανδών που θα σε παρασύρει, αν αφεθείς λίγο και ταυτιστείς με το γενικότερο κλίμα.Άλλωστε η ιρλανδική λέξη κρακ (craic) χρησιμοποιείται ευρέως στην χώρα για να περιγράψει το κέφι, την καλή διάθεση και την διασκέδαση που χαρακτηρίζει τους Ιρλανδούς.

Στον πρώτο μου περίπατο και έχοντας ήδη μεσημεριάσει, σταμάτησα σε μία γραφική ιρλανδική παμπ, που η μπάντα της και το πλήθος των ανθρώπων που χόρευε και τραγουδούσε υπόσχονταν πολλά για ένα μεσημέρι απροσδόκητου γλεντιού μία τυχαία Δευτέρα Δεκεμβρίου.

Να σου πώ πως η ατμόσφαιρα γινόταν ακόμη πιο γιορτινή από την χριστουγεννιάτικη διακόσμηση.Τα ποτήρια με την τοπική δημοφιλή μπύρα Guiness δεν σταματούσαν να γεμίζουν, ενώ τα δελεαστικά πιάτα με τις γαργαλιστικές μυρωδιές σου άνοιγαν την όρεξη.

Όσες μέρες έμεινα στο Δουβλίνο επισκέφθηκα πολλές παμπ. Υπάρχουν τόσες που δεν ξέρεις ποια να πρωτοδιαλέξεις.Όποια όμως και να επισκεφθείς δεν θα το μετανιώσεις.

Εγώ απόλαυσα σ αυτές, γευστικότατες σούπες και τα λαχταριστά Fish and Cheaps, τα οποία βρήκα πόλυ νοστιμότερα από αυτά του Λονδίνου και του Εδιμβούργου. Να υπολογίζεις ένα χορταστικό πιάτο με Fish and Cheaps ότι κοστίζει γύρω στα 15 ευρώ.

Δεν παρέλειψα βέβαια να δοκιμάσω και το τυπικό ιρλανδικό πρωινό σε γραφικό περιβάλλον με θέα στον ποταμό Λίφι.

Περιέχει τηγανητά αυγά και πατάτες,ξεροψημένο μπέικον, ζουμερά λουκάνικα, μαύρη πουτίγκα και γλυκά φασόλια. Συνοδεύεται από τραγανιστό ψωμάκι και φρέσκο μυρωδάτο βούτυρο.

Θα σου κοστίσει γύρω στα 15-20 ευρώ,αλλά να ξέρεις ότι δεν θα πεινάσεις για όλη την υπόλοιπη μέρα.

Δεν θα μπορούσα βέβαια να παραλείψω μία επίσκεψη στο δημοφιλέστατο, πολύ τουριστικό και πάρα πολύ ακριβό Temple Bar. Θα σου πω ότι μπήκα μόνο και μόνο για την εμπειρία.

Το κλίμα ήταν ιδιαίτερα γιορτινό και το κέφι είχε φτάσει στο απόγειο του. Αν μπείς πάρε μια μπύρα ή ένα καφέ, αν δεν θέλεις να αφήσεις εδώ μία περιουσία. Και αυτά θα τα βρεις υπερκοστολογημένα, αλλά δεν θα υποφέρει και τόσο η τσέπη σου.Αν πάλι δεν σε νοιάζει πήγαινε και απόλαυσέ το. Για την ποιότητα των εδεσμάτων δεν ξέρω να σου πώ.

Ούτε στο Δουβλίνο, δεν θα μπορούσα να επιλέξω διαφορετικό τρόπο για να γνωρίσω την πόλη, από το αγαπημένο μου free walking tour. Αυτή τη φορά ήταν ο Dan, ένας χαρακτηριστικός Ιρλανδός που ανέλαβε να μας γνωρίσει την πόλη του. Μας οδήγησε στα κυριότερα αξιοθέατα, μίλησε για την ιστορία της χώρας του, απήγγειλε ποίηση και τραγούδησε “α καπέλα” το τραγούδι της Μολι Μαλόουν.

Αξιοθέατα

Ένα από τα βασικά αξιοθέατα που πρέπει να επισκεφθείς στην πόλη είναι το Trinity College ( Κολλέγιο της Αγίας και Αδιαίρετης Τριάδας). Πρόκειται για το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας (16ος αι), το οποίο ίδρυσε η Βασίλισσα Ελισσάβετ Α.

Σ αυτό φοίτησαν διάσημοι συγγραφείς όπως ο Όσκαρ Ουάιλντ, ο Σαμιουέλ Μπέκετ, ο Τζόναθαν Σουίφτ, η Σάλι Ρούνει και φιλόσοφοι οπως ο Τζορτζ Μπέρκλει και ο Έντμουντ Μπερκ. Ανάμεσα στα επιτεύγματα του Κολλεγίου συμπεριλαμβάνεται το στηθοσκόπιο, η υποδερμική βελόνα και η γραμμική άλγεβρα.

Αποτελείται από εντυπωσιακής αρχιτεκτονικής νεογοτθικά κτίρια. Ανάμεσα τους είναι το Κτίριο Αποφοίτων που στέγασε τους δύο παλαιότερους φοιτητικούς συλλόγους του κόσμου και το Καμπαναριό (Campanillo), ένα από τα πιο εμβληματικά ορόσημα της πόλης. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι όμορφοι κήποι του έκτασης 47 στρεμμάτων, με την πλούσια βιοποικιλότητα.

Αν θέλεις να επισκεφθείς την Παλαιά Βιβλιοθήκη (18ος αι) ή το εικονογραφημένο χειρόγραφο των τεσσάρων Ευαγγελίων, Book of Kells (800μ.Χ) θα πρέπει ν αγοράσεις εισιτήριο που το κόστος του ανέρχεται στα 25 ευρώ.

Ανάμεσα στα εκθέματα της Παλαιάς Βιβλιοθήκης εκτός από το Βιβλίο του Κελς, θα δεις το θρησκευτικό αγγλικό χειρογραφο Βιβλίο του Ντάροου και ένα αντίγραφο της Διακύρηξης της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας (1916).

Εκεί εκτείθεται επίσης η Άρπα του Βασιλιά Μπράιαν Μπόρου, η οποία αποτελεί το εθνικό σύμβολο της Ιρλανδίας.

Η εντυπωσιακή κύρια αίθουσά της, γνωστή και ως Long Room ( Μακρύ Δωμάτιο) με τα χιλιάδες σπάνια αρχεία, τα παμπάλαια βιβλία και τις μαρμάρινες προτομές φιλοσόφων, συγγραφέων και ευεργετών, αποτελεί διάσημο τουριστικό αξιοθέατο.

Ένα ακόμη εμβληματικό ορόσημο της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός της εκκλησίας του Χριστού, η οποία λέγεται ότι ιδρύθηκε απο τους Βίκινγκς πριν από 1000 περίπου χρόνια όταν ο βασιλιάς τους Sitrig Silkenberg ασπάστηκε τον χριστιανισμό.

Πρόκειται για ναό με εντυπωσιακή αρχιτεκτονική τόσο εξωτερικά όσο και στο εσωτερικό του, γοτθικής τεχνοτροπίας κωδωνοστάσια,περίτεχνα βιτρώ και ενδιαφέροντα εκθέματα, μεταξύ των οποίων ένα αντίγραφο της Magna Carta (14ος αι).

Στο παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού, φυλάσσεται η καρδιά του αρχιεπισκόπου O Toole, ο οποίος αγιοποιήθηκε. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το άγαλμα του άστεγου Ιησού που βρίσκεται ξαπλωμένο σε παγκάκι στον προάυλιο χώρο του καθεδρικού, με εμφανή τα σημάδια από τα καρφιά στα πόδια του.

Σε μικρή σχετικά απόσταση θα βρεις και τον καθεδρικό ναό του Αγίου Πατρικίου (5ος αι), προστάτη της πόλης. Λέγεται μάλιστα ότι ο ναός ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Άγιο Πατρίκιο.

Το εσωτερικό του κοσμείται από όμορφα βιτρώ, πληθώρα γλυπτών και περίτεχνους τάφους. Εκτός από την τέλεση θρησκευτικών λειτουργίων, φιλοξενεί συναυλίες και εκθέσεις. Οι δύο όμοιοι πύργοι που βρίσκονται στο εξωτερικό του δεν θα περάσουν απαρατήρητοι.

Στις 17 Μαρτίου γιορτάζεται η μνήμη του Αγίου Πατρικίου με λαμπρούς εορτασμούς, παρελάσεις και φεστιβάλ. Αν βρεθείς αυτή την μέρα στην Ιρλανδία μην εκπλαγείς αν δεις τους Ιρλανδούς να διασκεδάζουν και να καταναλώνουν άφθονη μπύρα φορώντας πράσινα ρούχα ή αξεσουάρ.

Το Πράσινο χρώμα συνδέεται, όπως λένε με το τριφύλι που χρησιμοποίησε ο Άγιος για να εξηγήσει στους Ιρλανδούς το σχήμα της Αγίας Τριάδας , όταν επεδίωκε να τους εκχριστιανίσει.

Πολύ κοντά στο Trinity College θα συναντήσεις και το χάλκινο άγαλμα της Molly Malone, της κοπέλας που πουλούσε ψάρια στους δρόμους του Δουβλίνου και πέθανε πολύ νέα από πυρετό. Λένε πως αν αγγίξεις το στήθος της θα σου φέρει καλή τύχη, κάτι που οι αρχές της πόλης προσπαθούν να αποτρέψουν.

Το τραγούδι που αναφέρεται στην Μόλι αποτελεί τον ανεπίσημο υμνό του Δουβλίνου. Όπως σου είπα είχαμε την ευκαιρία να το ακούσουμε ” α καπέλα” από την στεντόρια φωνή του ξεναγού μας.

“Στην πόλη του Δουβλίνου , όπου τα κορίτσια είναι τόσο όμορφα, εκεί συναντησα για πρώτη φορά τη γλυκιά Μόλι Μαλόουν.Οδηγούσε ένα καρότσι, μέσα απο δρόμους πλατύς και στενούς, φωνάζοντας: Κυδώνια και μύδια, ζωντανά όλα ζωντανά”.

Το κτίριο της Τράπεζας της Ιρλανδίας (18ος αι) στην οδό College Green, είναι γνωστό και ως το Σπίτι χωρίς παράθυρα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι την περίοδο της κατασκευής του επιβάλλοταν φόρος για την ύπαρξη παραθύρων, από τα οποία εισχωρούσε το ηλιακό φως.

Παρόλο που μπορείς να διακρίνεις το πλαίσιο μικρών παραθύρων, θα διαπιστώσεις ότι είναι χτισμένα με τούβλα. Εξαιτίας της συγκεκριμένης φορολογίας θα συναντήσεις στην πόλη διάσπαρτα κτιρία με μικροσκοπικά ή και χωρίς καθόλου παράθυρα.

Το ιστορικό κτίριο του Δημαρχείου του Δουβλίνου με την ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική του, τον εμβληματικό Πύργο του Ρολογιού,τις περίτεχνες διακοσμήσεις και τα ιστορικά αντικείμενα αποτελεί άλλο ένα κόσμημα της πόλης και πολιτιστικό κέντρο.

Στην περιπλάνηση σου μην παραλείψεις να περάσεις από το Κάστρο του Δουβλίνου (13ος αι), το οποίο βρίσκεται στην καρδιά της πρωτεύουσας, δίπλα στο Δημαρχείο.

Αρχικά το Κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως οχυρωματικό έργο, ενώ μέχρι πρόσφατα αποτελούσε τον χώρο ορκομωσίας των νεοεκλεγέντων προέδρων.Στις μέρες μας λειτουργεί ως κέντρο φιλοξενίας εκθέσεων και συναυλιών.

Εγώ επισκέφθηκα τον προαύλιο χώρο του βράδυ που το κάστρο ήταν λουσμένο απο το φως των πολύχρωμων γιορτινών χριστουγεννιάτικων λαμπιονιών. Ξύλινα συναρμολογούμενα σπιτάκια είχαν στηθεί, δημιουργώντας μια χαρωπή χριστουγεννιάτικη αγορά, που επρόκειτο να λειτουργήσει τις επόμενες μέρες.

Πίσω ακριβώς από το Κάστρο του Δουβλίνου θα συναντήσεις το περιποιημένο πάρκο Dubh Linn, όπου θα μπορέσεις να χαλαρώσεις πριν συνεχίσεις την περιπλάνηση σου στην πόλη. Εκεί θα δεις και την προτομή της δημοσιογράφου Veronica Guerin, η οποία μάχονταν το οργανωμένο έγκλημα μέχρι που δολοφονήθηκε στο αυτοκίνητό της.

Την πόλη διαρρέει ο ποταμός Liffey που εκβάλλει στον κόλπο του Δουβλίνου. Για αυτό τον λόγο θα δείς πολλούς γλάρους στις όχθες του και το κρώξιμό τους θα σε συνοδεύσει στους περιπάτους σου δίπλα στο ποτάμι.

Στην μία όχθη του θα συναντήσεις και το Μνημείο του Μεγάλου Λιμού (Famine Memorial). Αναπαριστά ταλαιπωρημένους, αποστεωμένους ανθρώπους και δημιουργήθηκε σε ανάμνηση του λιμού που έπληξε την Ιρλανδία τον 19ο αιώνα και αποδεκάτισε τον πληθυσμό της χώρας.

Τις όχθες του ποταμού συνδέουν 11 συνολικά γέφυρες.Η πιο γνωστή είναι η σιδερένια γέφυρα Ha Penny (19ος αι). Πήρε το όνομά της από το αντίτιμο της μισής πένας (half penny)που έπρεπε να καταβάλουν οι διαβάτες γύρω στο 1919, προκειμένου να την διασχίσουν και να περάσουν από την μία όχθη στην άλλη.

Μία άλλη γνωστή γέφυρα της πόλης είναι η πέτρινη γέφυρα O Conell (18ος αι), την οποία διασχίζουν πεζοί, ποδηλάτες και οχήματα.Από εκεί θα μπορέσεις ν απολαύσεις ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα.

Πήρε το όνομά της από τον Ιρλανδό πολιτικό Daniel O Connell, σημαντική προσωπικότητα της ιρλανδικής ιστορίας. Στη γέφυρα στέκει επιβλητικό το άγαλμά του που ατενίζει τον ποταμό.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει μία επίσκεψη στην Henrietta Street, τον δρόμο που τα ψηλά, επιβλητικά σπίτια του διατηρούνται άθικτα από τον 18ο αιώνα.Εκεί στεγάστηκαν οι πλουσιότερες οικογένειες του Δουβλίνου. Από τα 850 άτομα που ζούσαν σ αυτό τον δρόμο στις αρχές του 20 αιώνα, οι 100 κατοικούσαν στο σπίτι με τον αριθμό 14.

Το συγκεκριμένο οίκημα από μονοκατοικία κάποιας ισχυρής οικογένειας , μετατράπηκε σε πολυκατοικία για λιγότερο προνομιούχες οικογένειες,με κοινόχρηστη τουαλέτα και βρύση, στα δωμάτια της οποίας στριμώχνονταν πολλοί άνθρωποι.

Στο διάβα σου στην πόλη θα συναντήσεις πολλά ενδιαφέροντα χάλκινα αγάλματα. Ανάμεσα σ αυτά μπορεί ν ανακαλύψεις το άγαλμα του Ιρλανδού συγγραφέα Τζέιμς Τζόις (James Joyce), το γλυπτό με την ονομασία Σφαίρα μέσα στη Σφαίρα και αλλα λιγότερο γνωστά που κοσμούν την πόλη με τον δικό τους ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Εγώ δεν θα μπορούσα να παραλείψω μία επίσκεψη στο μικρό πάρκο της πλατείας Μέριον όπου ξαποσταίνει πάνω σ ένα βράχο χαλαζία, το άγαλμα του αγαπημένου μου συγγραφέα Όσκαρ Ουάιλντ (Oscar Wilde).

Σε στήλη θα βρεις χαραγμενα κάποια από τ αποφθέγματά του. Συντροφεύεται από γλυπτό γυμνής εγκύου που αναπαριστά την σύζυγο του, Κονστάνς Λόιντ και από γλυπτό που αναπαριστά τον θεό Διόνυσο. Να σου πώ ότι και τα τρία αγάλματα δημιουργήθηκαν από τον Danny Osborne.

Αν και εσύ βρεθείς στην Πλατεία Μέριον, θα έχεις την ευκαιρία να επισκεφθείς την Εθνική Πινακοθήκη της Ιρλανδίας. Στεγάζεται σε κτίριο του 19ου αιώνα και φιλοξενεί μία πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή Ιρλανδικής και Ευρωπαικής τέχνης απο τον 14ο ως τον 20 αιώνα.

Η είσοδος είναι δωρεάν και αν έχεις ένα δίωρο, αφιέρωσέ το σε μία περιπλάνηση στους χώρους της πινακοθήκης. Εμένα προσωπικά με ενθουσίασε. Να ξέρεις ότι σε πολλά μουσεία και γκαλερί στο Δουβλίνο η είσοδος είναι δωρεάν.

Άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον μουσείο που αξίζει να του αφιερώσεις χρόνο ειναι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Ιρλανδίας, με δωρεάν επίσης έισοδο για τους επισκέπτες.

Στεγάζεται σ ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό κτίριο του 19ου αιώνα. Περιλαμβάνει εκθέματα από τη Λίθινη εποχή ως την εποχή των Βίκινγκς. Το Δουβλίνο είναι ένας από τους οικισμούς που δημιούργησαν οι Βικινγκς, οι οποίοι είχαν σημαντική παρουσία στην Ιρλανδία από τον 8ο ως τον 11ο αιώνα.

Τα αιγυπτιακά εκθέματα και τα νεκρικά πορτρέτα Φαγιούμ ίσως δεν ταιριάζουν απόλυτα στο ευρύτερο περιβάλλον του μουσείο , παραμένουν όμως πάντα ενδιαφέροντα για τον επισκέπτη που αγαπάει παλαιότερους πολιτισμούς.

Αυτό που με συγκλόνισεεμένα , ήταν η έκθεση μουμιοποιημένων ανθρωπίνων σωμάτων από την προϊστορική εποχή, τα οποία βρέθηκαν καλά διατηρημένα σε βαλτώδη εδάφη.

Ένα διαφορετικό “μουσείο” που αξίζει να επισκεφθείς, αν έχεις την υπομονή να περιμένεις σε ουρές, είναι το Guiness Storehouse, το παλιό εργοστάσιο παρασκευής της ιρλανδέζικης μπύρας.Ένα εισιτήριο με ξεναγηση θα σου κοστίσει γύρω στα 30 ευρώ.

Θα έχεις την ευκαιρία να παρακολουθήσεις τα στάδια παρασκευής της η να την απολαύσεις σε χώρο του εργοστασίου με πανοραμική θέα.

Αντίστοιχη εμπειρία θα βιώσεις στο παλαιό αποστακτήριο Jameson , όπου με εισιτήριο γύρω στα 30 ευρώ επίσης, θα ξεναγηθείς στους χώρους του, θα δεις τα στάδια παρασκευής του και θα δοκιμάσεις το διάσημο ουίσκι.

Προσωπικά αρκέστηκα να απολαύσω άφθονη μπύρα Guiness σε τοπικές παμπ. Εκεί απόλαυσα επίσης ζεστό ουίσκι με μέλι και αρωματικά μπαχάρια, ιδανικό ποτό για ν αντιμετωπίσεις τον ιρλανδικό χειμώνα.

Δεν μπορώ να πω με βεβαιοτητα αν οι τέσσερεις μέρες στο Δουβλίνο δεν ήταν αρκετές ή αν με κερδισαν οι παμπ με το ατελειωτο κέφι μουσικών και θαμώνων, αλλά τελικά δεν πρόλαβα να επισκεφθώ το Pheonix Park , ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια πάρκα στην Ευρώπη.

Δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα ως βασιλικό κυνηγετικό πάρκο. Η λίμνη Glen, οι βικτωριανοί ανθόκηποι, τα μονοπάτια πεζοπορίας, οι ποδηλατόδρομοι, το άγριο κοπάδι ελαφιών, η πλούσια βιοποικιλότητα, δημιουργούν μία όαση στον αστικό ιστό. Υπάρχει επίσης ζωολογικός κήπος και καφέ.

Πολλες φορές στα ταξίδια μου δεν προλαβαίνω να δω όσα θα ήθελα.Για μένα άλλωστε δεν είναι αυτός ο σκοπός.

Ένα ταξίδι μπορείς να το απολαύσεις εξίσου, στους δικούς σου ρυθμούς, έχοντας πάντα ένα πλάνο αλλά και την ευελιξία να παρεκλίνεις από αυτό. Μπορείς να επιλέξεις αυθόρμητα να βιώσεις κάποιες εμπειρίες, να πάρεις μια όμορφη πρώτη γεύση του τόπου και να αφήσεις κάποια πράγματα για το επόμενο ταξίδι σου στον συγκεκριμένο προορισμό.

Το ιδανικό για μένα θα ηταν να συνδυάσω το επόμενο ταξίδι στο Δουβλίνο, με μία περιπλάνηση στην μαγευτική φύση της χώρας με τα γραφικά χωριά, τις παραδόσεις και τα επιβλητικά τοπία που κόβουν την ανάσα.

Αν ακόμη το σκέφτεσαι,τόλμησέ το και κλείσε το ταξίδι σου τώρα. Η ζωή είναι στιγμές και έχει πάντα ανάγκη από μία αισιόδοξη ματιά. Άλλωστε όπως είπε και ο Όσκαρ Ουάιλντ ¨Όλοι βρισκόμαστε μέσα στον βούρκο αλλά μερικοί από εμάς κοιτάμε τ αστέρια”.