Οικογενειακές περιπλανήσεις στην γειτονική Βόρεια Μακεδονία (μέρος Β)

Επόμενος σταθμός του road trip μετά τα Σκόπια και το πανέμορφο Φαράγγι Μάτκα (Matka Canyon) ήταν η φημισμένη λίμνη Οχρίδα. Να υπολογίσεις 170 περίπου χιλιόμετρα απόσταση μέσα σ ένα τοπίο παρθένας φύσης.

Να ξέρεις πως η Λίμνη Οχρίδα, η οποία θεωρείται Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco, είναι μία από τις πιο βαθιές και πιο παλιές λίμνες της Ευρώπης. Το βάθος της φτάνει ως και 300 περίπου μέτρα και φιλοξενεί περισσότερα από 200 ενδημικά είδη.

Στις όχθες της θα βρεις τις πόλεις Στρούγκα και Οχρίδα στην πλευρά της Βόρειας Μακεδονίας και Πόγραδετς στην πλευρά της Αλβανίας.

Εμείς επιλέξαμε να μείνουμε στην ομώνυμη πόλη της Οχρίδας που που είναι χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω από την λίμνη και θεωρείται η ομορφότερη. Η αρχαία ελληνική ονομασία της ήταν Λυχνίς, που σημαίνει φως, ενώ το σλάβικο Ohrid σημαίνει στο λόφο.

Το κατάλυμά μας ήταν ιδιαίτερα φθηνό για μια πενταμελή οικογένεια. Οι ιδιοκτήτες δύο νέα παιδιά πολύ ευγενικά και πολύ εξυπηρετικά μας περίμεναν στην είσοδο της πολυκατοικίας για να μας δείξουν το ενοικιαζόμενο διαμέρισμά μας, το οποίο κόστιζε 32 ευρώ την βραδιά.

Αφού τακτοποιήσαμε τα ψώνια και ετοιμάσαμε το μεσημεριανό μας, κατευθυνθήκαμε προς την όχθη της λίμνης, όπου μας περίμενε ο ξεναγός με τον οποίο είχαμε κλείσει free walking tour.

Ο Ντάμιαν μας περίμενε μπροστά στο άγαλμα του Αγίου Κλήμη, μαθητή του Κύριλλου και του Μεθόδιου, που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Οχρίδας δίπλα στην λίμνη. Η περιπλάνηση μας ξεκίνησε μέσα από τα στενά δρομάκια στα οποία είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε την τοπική αρχιτεκτονική των κτιρίων.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι η βάση των κτιρίων είναι πιο στενή σε σχέση με τους άλλους ορόφους λόγω της φορολογίας που έπρεπε να πληρώνουν στο παρελθόν για το εμβαδό κάθε κτιρίου. Έτσι βλέπεις να αυξάνει διαδοχικά το εμβαδό του κτιρίου καθώς προστίθενται όροφοι.

Εδώ και εκεί ξεπροβάλει η λίμνη με τα ήρεμα νερά και τα βαρκάκια της και τους καταπράσινους λόφους στο βάθος.

Ένας από τους πρώτους σταθμούς μας ήταν η βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Σοφίας (Cbeta coφ Nja), μία σημαντική ιστορική εκκλησία της πόλης. Οι αγιογραφίες της χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα και διασώζονται παρόλο που τον 14ο αιώνα μετατράπηκε σε τζαμί από τους κατακτητές Οθωμανούς.(εισιτήριο 150MKD /2.50 περίπου ευρώ)

Άλλη μια σημαντική εκκλησία είναι ο ναός της Παναγίας Περιβλέπτου (San Bogorodica Perivlepta) του 13ου αιώνα με εξαιρετικές βυζαντινές τοιχογραφίες δύο αγιογράφων από την Θεσσαλονίκη.

Η θέα προς την λίμνη, την πόλη και το κάστρο από τον προαύλιο χώρο της σου κόβει την ανάσα. Επειδή μας άρεσε πολύ το συγκεκριμένο σημείο και η υπέροχη θέα του, επισκεφθήκαμε τον ναό και την επόμενη μέρα. Εκεί είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε τον γάμο ενός νεαρού ζευγαριού.

Ένα άλλο θρησκευτικό μνημείο που επισκεφθήκαμε ήταν η μονή του Αγίου Κλήμη και Παντελεήμονα, η οποία ιδρύθηκε από τον Άγιο Κλήμη και τον 15ο αιώνα μετατράπηκε σε τζαμί, όπως και η εκκλησία της Αγίας Σοφίας. Περιβάλλεται από τον αρχαιολογικό χώρο Πλαόσνικ με ερείπια παλαιοχριστιανικών βασιλικών και βαπτιστήρια.

Παρόλο που υπάρχει εισιτήριο εισόδου, ο ιερέας που βρισκόταν στο ταμείο όταν μας άκουσε να μιλάμε ελληνικά, τα οποία έμαθε και ο ίδιος στην ιερατική σχολή της πόλης, μας επέτρεψε την δωρεάν είσοδο. Οι καμπάνες που χτυπούσαν εκείνη την ώρα και αντηχούσαν σε όλο τον λόφο δημιουργούσαν μία κατανυκτική ατμόσφαιρα.

Στην Οχρίδα θα συναντήσεις πολλές βυζαντινές εκκλησίες με εκπληκτικές αγιογραφίες, χάρη στις οποίες η πόλη είναι γνωστή ως Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων. Λέγεται ότι κάποτε στην Οχρίδα υπήρχαν 365 εκκλησίες μία για κάθε μέρα του χρόνου.

Οι ψαλμωδίες των ιερέων μπλέκονται αρμονικά με αυτές του Ιμάμη που καλεί σε προσευχή στο τζαμί τους μουσουλμάνους της πόλης, το ποσοστό των οποίων ανέρχεται στο 20% του πληθυσμού.

Το πιο γνωστό και μεγάλο τζαμί της Οχρίδας είναι το τζαμί Αλή Πασά, το οποίο βρίσκεται στην παλιά αγορά. Το επισκεφθήκαμε χωρίς παπούτσια και με καλυμμένα τα κεφάλια με μαντίλα όπως επιβάλλει η μουσουλμανική θρησκεία . Για τα κορίτσια η επίσκεψη στον θρησκευτικό χώρο των μουσουλμάνων ήταν μια ενδιαφέρουσα καινούρια εμπειρία.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον αξιοθέατο, είναι το ιστορικό μεσαιωνικό κάστρο του Τσάρου Σαμουήλ (10ος αι) που αποτέλεσαι την βάση της Α Βουλγαρικής αυτοκρατορίας. Η ανάβαση ως εκεί θα σου χαρίσει μια όμορφη θέα στην λίμνη. Το εισιτήριο κοστίζει γύρω στα 3 ευρώ.

Η Οχρίδα εκτός από τις βυζαντινές εκκλησίες της είναι γνωστή και για τα φημισμένα μαργαριτάρια της, τα οποία έχουν φορέσει μεταξύ άλλων η βασίλισσα Ελισσάβετ και η πριγκίπισσα Νταϊάνα.

Προέρχονται από τον Ινδικό ωκεανό αλλά η ιδιαίτερη επεξεργασία τους γίνεται εδώ. Στην πόλη θα βρεις πολλά καταστήματα και πάγκους πλανόδιων με απομιμήσεις αλλά μερικές οικογενειακές επιχειρήσεις, όπως τα Ohrid Pearls Filevi ,Original Ohrid Pearls Filevi και Marinov Jewelry Store εγγυούνται για την αυθεντικότητά τους.

Το αρχαίο θέατρο της Οχρίδας, δεν είναι κάτι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, αξίζει όμως μία επίσκεψη, λόγω της ιστορικής σημασίας του. Χρονολογείται από το 200 π.χ. και είναι το μοναδικό ελληνιστικού τύπου σ ολόκληρη την χώρα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για μονομαχίες και θανάτωση χριστιανών. Ακόμη λειτουργεί για διάφορες εκδηλώσεις.

Κατά την περιπλάνησή μας στα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης συναντήσαμε πολλά αυτοκίνητα Zastava ,απομεινάρια της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Ο περίπατος στον παραλίμνιο είναι απολαυστικός. Ένα ελαφρύ αεράκι σε δροσίζει όταν κάνεις την βόλτα σου ή κάθεσαι σ ένα από τα πολλά καταστήματα για καφέ ή φαγητό δίπλα στην λίμνη.

Να σου πώ ότι υπάρχουν πολλές μικρές παραλίες που μπορείς να κολυμπήσεις μέσα στην πόλη, αλλά οι ωραιότερες βρίσκονται εκτός, στον δρόμο προς το μοναστήρι του Όσιου Ναούμ.

Μονή Όσιου Ναούμ

Το μοναστήρι του Όσιου Ναούμ του άλλου μαθητή του Κυρίλλου και Μεθόδιου βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα από την πόλη της Οχρίδας και μόλις 4 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Αλβανία.

Ο δρόμος ως εκεί περνάει μέσα από παραλίμνια τουριστικά θέρετρα με οργανωμένες ή μη παραλίες. Σ αυτή την διαδρομή θα συναντήσεις τον Κόλπο των οστών. Πρόκειται για μουσείο σε αρχαιολογικό χώρο δίπλα στην λίμνη που αναπαριστά έναν προϊστορικό οικισμό. Πήρε τ όνομά του από τα οστά ζώων που βρέθηκαν εκεί κατά τις ανασκαφές.

Η ωραιότερη όμως παραλία, η μοναδική με άμμο, βρίσκεται μέσα στον χώρο της μονής, όπου μπορείς να κολυμπήσεις σε καθαρά δροσερά νερά.

Όσο και αν ακούγεται περίεργο να σου πω ότι ο προαύλιος χώρος του μοναστηριού, έχει δοθεί σε ιδιωτική εταιρεία που τον έχει αξιοποιήσει τουριστικά. Εκεί θα βρεις καταστήματα με σουβενίρ, καφέ, εστιατόρια με θέα την λίμνη μέχρι και ξενώνα διαμονής.

Ο προαύλιος χώρος είναι πολύ περιποιημένος με πλούσια βλάστηση. Στα νερά του ποταμού Ντριμ θα μπορέσεις να κάνεις βαρκάδα, ενώ στους κήπους της μονής θα συναντήσεις να τριγυρνούν ελεύθερα παγώνια.

Η μονή του 10ου αιώνα ιδρύθηκε από τον Όσιο Ναούμ , το σώμα του οποίου είναι εκεί ενταφιασμένο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αγιογραφίες του ναού.

Να ξέρεις ότι φτάνοντας έξω από τον χώρο του μοναστηριού θα βρεις ένα τεράστιο φυλασσόμενο υπαίθριο παρκινγκ. Με μόλις 2 ευρώ μπορέσαμε να παρκάρουμε το αυτοκίνητο μας για όσες ώρες θέλαμε. Για την χρήση τουαλέτας στον χώρο του μοναστηριού φρόντισε να έχεις μερικά δηνάρια μαζί σου.

Ακόμη και αν δεν είσαι του θρησκευτικού τουρισμού, μια επίσκεψη ως εκεί αξίζει πάρα πολύ. Ειδικά αν ταξιδεύεις με παιδιά σε διαβεβαιώνω ότι θα ευχαριστηθούν την βόλτα τους .

Φαγητό

Δίπλα στην λίμνη δοκιμάσαμε το παραδοσιακό πρωινό της Οχρίδας που περιλαμβάνει πηχτή ψαρόσουπα με πέστροφα και συνοδεύεται από πικάντικο πολτό σκόρδου, ιδανικού για τους δυνατούς χειμώνες της περιοχής. Αν και 9.00 η ώρα το πρωί η επιλογή ενός τόσο ιδιαίτερου πρωινού φάνταζε παράξενη άλλα τελικά με δικαίωσε.

Στην παλιά πόλη της Οχρίδας φάγαμε πεντανόστιμα φαγητά και πάμφθηνα. Η κουζίνα τους έχει έντονες τούρκικες επιρροές. Ζουμερά κεμπάπ, χυλωμένα φασόλια σε πήλινα ,δροσερές σαλάτες, εύγεστες γεμιστές πιπεριές, χειροποίητα πιτάκια με 30 περίπου ευρώ για τα 5 άτομα και πολύ χορταστικές μερίδες.

Δοκιμάσαμε επίσης λαχταριστά σιροπιαστά και μπακλαβά στο καλύτερο παραδοσιακό μαγαζί. Τιμήσαμε το Τριλέτσε, το αγαπημένο γλυκό των ντόπιων και ήπιαμε καφέ στην χόβολη και ζεστό τούρκικο τσάι.

Μπίτολα

Η Μπίτολα γνωστή και ως Μοναστήρι απoτέλεσε τον τελευταίο σταθμό του road trip μας στη χώρα. Η ανάγκη από την μια να μοιράσουμε την διαδρομή από την Οχρίδα μέχρι τον Βόλο, η παροχή φθηνών καταλυμάτων ,αλλά και η περιέργεια μου να επισκεφθώ μία πόλη ,για την οποία είχα διαβάσει αρκετές φορές στα ιστορικά μυθιστορήματά μου, μας οδήγησε ως εκεί.

Βρίσκεται μόλις 14 χλμ από το συνοροφυλάκιο της Νίκης και 20 περίπου από την Φλώρινα.Οι οικονομικές τιμές της μάλιστα οδηγούν πολλούς Έλληνες της γειτονικής πόλης να επισκέπτονται την Μπίτολα για φθηνό κάυσιμο, φθηνά ψώνια, οικονομικά δερμάτινα και χαμηλού κόστους οδοντιατρικές υπηρεσίες.

Η πόλη στο παρελθόν, κατά την Οθωμανική εποχή. φιλοξενούσε πολλά προξενεία. Κατά την περιπλάνηση μας συναντήσαμε εντυπωσιακά νεοκλασικά κτίρια που χρησιμοποιούνταν ως προξενεία διαφόρων χωρών και επιβλητικά αρχοντικά με περίτεχνες προσόψεις .

Τα περισσότερα βρίσκονται στον κεντρικό εμπορικό δρόμο Σιρόκ Σοκάκ. Πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται πλέον ως χώροι εστίασης ή καφέ-μπαρ.

Στα αξιοθέατα της περιλαμβάνονται επίσης

η σκεπαστή αγορά, το παλιό παζάρι από τον 19ο αιώνα, οι βυζαντινές εκκλησίες, το ιστορικό τέμενος Αιντάρ Καντί του 16ου αιώνα και ο πύργος του ρολογιού (17ος αι), ο οποίος βρίσκεται στην πλατεία Magnolia και σύμφωνα με τοπικούς μύθους φέρει κρυμμένο σύμβολο εγχάρακτου γερακιού.

Κατά τον βραδινό μας περίπατο παρατηρήσαμε ότι πολύς κόσμος, κάθε ηλικίας, ήταν έξω και διασκέδαζε. Τα φαγητά που δοκιμάσαμε ήταν πεντανόστιμα, ενώ οι τιμές ήταν εξαιρετικά χαμηλές.

Εμείς απολαύσαμε το ποτό μας και φρεσκότατα γλυκά στον κήπο του νεοκλασσικού κτιρίου Villa Pionerski, το οποίο λειτουργεί ως book lunch bar, ενώ διαθέτει και ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Δυστυχώς δεν είχαμε περισσότερο χρόνο στην διάθεσή μας να γνωρίσουμε την ιστορική αυτή πόλη, παρόλα αυτά απολαύσαμε ιδιαίτερα την σύντομη διαμονή μας στην πόλη, πριν αναχωρήσουμε για τον επόμενο σταθμό μας, εντός ελληνικών συνόρων.